شرکت اتوماسیون صنعتی فریان | پیمانکار پروژه های برق و ابزاردقیق

شرکت اتوماسیون صنعتی فریان | پیمانکار پروژه های برق و ابزاردقیق

شرکت اتوماسیون صنعتی در تهران و سراسر ایران، راه اندازی خط تولید ، تامین و فروش تجهیزات ابزار دقیق، برنامه نویسی ربات های صنعتی کوکا، زیمنس

انواع داده در PLC

تاریخ انتشار : 2018/02/05

انواع داده در PLC – شامل بیت، بایت، عدد Integer(صحیح)، عدد Real(حقیقی)، Strin

g(رشته ای) 

در برنامه‌نویسی PLC، درک انواع داده (Data Types) در PLC برای نوشتن منطق کنترلی کارآمد، قابل‌اعتماد و با قابلیت نگهداری آسان، امری ضروری است. انواع داده مشخص می‌کنند که اطلاعات چگونه در حافظه ذخیره می‌شوند، چه مقدار فضا اشغال می‌کنند و چه نوع عملیات‌هایی می‌توان روی آن‌ها انجام داد. از سیگنال‌های ساده روشن/خاموش گرفته تا مقادیر عددی پیچیده و پیام‌های متنی، PLCها برای مدیریت دقیق فرایندهای صنعتی به انواع داده گوناگون متکی هستند.

این مقاله پرکاربردترین انواع داده در PLC را با مثال‌های واضح، زبان ساده و کاربردهای عملی توضیح می‌دهد؛ به‌طوری‌که هم برای مبتدیان و هم برای مهندسان شاغل به‌راحتی قابل‌درک باشد.

فهرست مطالب

 

  • انواع داده در PLC
  • بیت (Bit)
  • بایت (Byte)
  • عدد صحیح (Integer – INT)
  • عدد صحیح دوبل (Double Integer – DINT)
  • عدد حقیقی (Real)
  • رشته (String)
  • چرا انواع داده در PLC اهمیت دارند
  • جدول مقایسه انواع رایج داده در PLC
  • نتیجه‌گیری

انواع داده در PLC

بدون درک دقیق انواع داده و قالب‌های آن‌ها، یک برنامه‌نویس PLC نمی‌تواند یک برنامه کنترلی را به‌طور مؤثر طراحی، ساختاردهی یا اجرا کند. انواع داده در PLC را می‌توان به‌طور کلی به دسته‌های زیر تقسیم کرد:

  • انواع داده بولی و باینری
  • انواع داده عددی
  • انواع داده کاراکتری و رشته‌ای
  • انواع داده پیشرفته و مشتق‌شده

اکنون آن‌ها را یک‌به‌یک بررسی می‌کنیم.

انواع داده در PLC

انواع داده در PLC

بیت (Bit)

بیت کوچک‌ترین و پایه‌ای‌ترین واحد داده در PLC است. هر متغیر در PLC در نهایت از بیت‌های منفرد تشکیل شده است و یک بیت فقط می‌تواند یکی از دو مقدار ممکن را ذخیره کند: ۰ یا ۱.

برای درک بهتر، واحد پول ایران را در نظر بگیرید. «ریال» کوچک‌ترین واحد پول است و چندین ریال با هم یک «تومان» را تشکیل می‌دهند. به همین شکل، تمام انواع داده در PLC از یک بیت آغاز می‌شوند و با ترکیب تعداد زیادی بیت ساخته می‌شوند.

از آنجا که یک بیت فقط بیانگر درست یا نادرست (TRUE/FALSE) یا روشن/خاموش (ON/OFF) است، به آن نوع داده بولی (Boolean) نیز گفته می‌شود.

نکات کلیدی:

  • فقط دو مقدار را ذخیره می‌کند: ۰ (خاموش) یا ۱ (روشن)
  • به‌طور گسترده در منطق دیجیتال استفاده می‌شود
  • معمولاً به‌صورت کنتاکت‌ها و کویل‌ها در لاجیک نردبانی (Ladder Logic) دیده می‌شود

کاربردهای رایج بیت در PLC:

  • شستی‌ها (Push Buttons)
  • لیمیت سوئیچ‌ها
  • وضعیت رله و کنتاکت‌ها
  • فرمان‌های استارت/استاپ موتور

مثال:

  • Motor_Run = 1 → موتور روشن است
  • Motor_Run = 0 → موتور خاموش است

این نوع داده ساده، پایه و اساس تمام برنامه‌های PLC و منطق‌های کنترلی را تشکیل می‌دهد.

بایت (Byte)

 

یک بایت از کنار هم قرار گرفتن ۸ بیت تشکیل می‌شود. در یک بایت، راست‌ترین بیت LSB (Least Significant Bit – کم‌ارزش‌ترین بیت) و چپ‌ترین بیت MSB (Most Significant Bit – پرارزش‌ترین بیت) نامیده می‌شود. هر بیت وزن مخصوص به خود را دارد و تعداد کل مقادیری که یک بایت می‌تواند نمایش دهد با فرمول ۲ⁿ تعیین می‌شود که در آن n تعداد بیت‌ها است.

از آنجا که یک بایت شامل ۸ بیت است، می‌تواند ۲⁸ = ۲۵۶ حالت یا ترکیب مختلف را نمایش دهد.

انواع داده در PLC

یک بایت برابر با ۸ بیت است

 

بایت‌ها را می‌توان به دسته‌های زیر تقسیم کرد:

  • بایت بدون علامت (Unsigned Byte): مقادیر از ۰ تا ۲۵۵ را ذخیره می‌کند.
  • بایت با علامت (Signed Byte): مقادیر از ‎–۱۲۸ تا ‎+۱۲۷ را ذخیره می‌کند.

نکات کلیدی:

  • شامل ۸ بیت است
  • هر بیت می‌تواند به‌صورت مستقل دسترسی و استفاده شود
  • برای مدیریت گروهی سیگنال‌های دیجیتال بسیار کارآمد است

کاربردهای رایج بایت:

  • فلگ های وضعیت (Status Flags) و خطا (Fault Flags)
  • داده‌های ارتباطی و پروتکل‌ها
  • ماژول‌های ورودی/خروجی با چندین کانال دیجیتال

مثال:
یک بایت واحد می‌تواند برای نمایش وضعیت ۸ سنسور دیجیتال استفاده شود که همگی در یک محل حافظه PLC ذخیره شده‌اند. در بسیاری از پلتفرم‌های PLC، بایت همچنین با عنوان عدد صحیح کوتاه (Short Integer) شناخته می‌شود که آن را به یک نوع داده فشرده و کارآمد برای پردازش اطلاعات دیجیتال تبدیل می‌کند.

عدد Integer – INT (صحیح )

عدد صحیح (INT) یک نوع داده عددی بدون اعشار است که با ترکیب ۱۶ بیت یا دو بایت تشکیل می‌شود. در این ساختار، بایت کم‌ارزش‌تر LSB (Least Significant Byte) و بایت پرارزش‌تر MSB (Most Significant Byte) نامیده می‌شود.

با استفاده از ۱۶ بیت، یک عدد صحیح می‌تواند ۲¹⁶ = ۶۵,۵۳۶ مقدار ممکن را نمایش دهد. هنگامی که به‌صورت دارای علامت (Signed) استفاده می‌شود، فقط اعداد صحیح را ذخیره می‌کند و از مقادیر اعشاری پشتیبانی نمی‌کند.

نکات کلیدی INT:

  • معمولاً ۱۶ بیت فضا اشغال می‌کند
  • بازه مقادیر دارای علامت: ‎–۳۲,۷۶۸ تا ‎+۳۲,۷۶۷
  • مقادیر اعشاری مجاز نیستند

در اصطلاحات PLC، عدد صحیح اغلب Word (کلمه) نامیده می‌شود. خود کلمه معمولاً بدون علامت است، اما وقتی به‌صورت INT تفسیر شود، می‌تواند مقادیر دارای علامت را نمایش دهد.

کاربردهای رایج INT:

  • شمارش قطعات روی نوار نقاله
  • مقادیر تنظیم‌شده (Preset) یا انباشته (Accumulated) تایمرها و کانترها
  • محاسبات سرعت و موقعیت در مواردی که اعشار نیاز نیست

مثال:
Counter_Value = 125

اعداد INT یکی از پرکاربردترین انواع داده در برنامه‌نویسی PLC هستند، زیرا تعادل مناسبی بین دامنه مقادیر، میزان استفاده از حافظه و سرعت پردازش ایجاد می‌کنند.

عدد Double Integer – DINT (صحیح دوبل)

عدد صحیح دوبل (DINT) نسخه توسعه‌یافته عدد INT استاندارد است که برای پردازش مقادیر عددی بسیار بزرگ‌تر طراحی شده است. این نوع داده از ۳۲ بیت تشکیل می‌شود و می‌تواند
۲³² = ۴,۲۹۴,۹۶۷,۲۹۶ حالت یا ترکیب مختلف را نمایش دهد. وقتی به‌صورت داده دارای علامت استفاده شود، بازه مقادیر آن از ‎–۲,۱۴۷,۴۸۳,۶۴۸ تا ‎+۲,۱۴۷,۴۸۳,۶۴۷ است؛ بنابراین برای کاربردهایی مناسب است که دامنه INT معمولی کافی نیست.

نکات کلیدی:

  • ۳۲ بیت فضا اشغال می‌کند
  • مقادیر بسیار بزرگ‌تری نسبت به INT را پشتیبانی می‌کند
  • زمانی استفاده می‌شود که محدودیت‌های عدد صحیح استاندارد پاسخگو نباشد

در ساختار حافظه PLC، یک عدد صحیح دوبل از دو کلمه (Word) متوالی استفاده می‌کند. برای مثال، در PLCهای اشنایدر (Schneider):

  • آدرس‌های %MW0 و %MW1 با هم یک DINT را تشکیل می‌دهند
  • استفاده از %MD0 هر دو محل کلمه را اشغال می‌کند
  • آدرس بعدی قابل استفاده برای DINT، %MD2 خواهد بود

کاربردهای رایج DINT :

  • کانترهای بزرگ تولید و بچ
  • توتالایزرهای انرژی و دبی
  • اندازه‌گیری‌های با دقت بالا و بلندمدت

مثال:
ردیابی تعداد کل تولید که در طول دوره‌های طولانی بهره‌برداری انباشته می‌شود.

 

 

نوع داده Real

نوع داده Real برای ذخیره مقادیر اعشاری (Floating-Point) استفاده می‌شود و معمولاً به‌صورت فرمت اعشاری IEEE با ۳۲ بیت پیاده‌سازی می‌گردد. اگرچه همان ۳۲ بیت فضای حافظه‌ای را اشغال می‌کند که یک عدد صحیح دوبل (DINT) استفاده می‌کند، اما تفاوت اصلی این است که متغیر Real می‌تواند کسرها و اعداد اعشاری را به‌صورت مستقیم پردازش کند و دقت بسیار بالاتری نسبت به انواع داده مبتنی بر عدد صحیح ارائه می‌دهد.

بازه تقریبی مقادیر برای نوع داده Real برابر است با: ‎–۳٫۴۰۲۸۲۳۵ × ۱۰³⁸ تا ‎+۳٫۴۰۲۸۲۳۵ × ۱۰³⁸ که آن را برای طیف گسترده‌ای از محاسبات مهندسی مناسب می‌سازد.

مانند عدد صحیح دوبل، یک مقدار Real نیز در حافظه PLC دو WORD متوالی را اشغال می‌کند.

نکات کلیدی:

  • از نمایش اعشاری ۳۲ بیتی استفاده می‌کند
  • از مقادیر اعشاری و کسری پشتیبانی می‌کند
  • نسبت به اعداد صحیح دقت بالاتری ارائه می‌دهد

کاربردهای رایج:

  • اندازه‌گیری دما
  • پایش فشار
  • محاسبه دبی (Flow Rate)
  • مقیاس‌بندی سیگنال‌های آنالوگ

مثال:
Temperature = 36.75 نوع داده Real در برنامه‌های PLC که نیاز به مقادیر آنالوگ دقیق و محاسبات ریاضی دارند، کاملاً ضروری است.

نوع داده String

String یک نوع داده است که برای ذخیره دنباله‌ای از کاراکترها شامل حروف، اعداد و نمادهای خاص استفاده می‌شود. هر سازنده PLC روش خاص خود و ناحیه حافظه رزروشده‌ای را برای مدیریت متغیرهای String تعریف می‌کند، بنابراین حداکثر طول و ساختار رشته می‌تواند بسته به برند PLC و پیکربندی آن متفاوت باشد.

نیاز حافظه برای یک String معمولاً به‌صورت زیر است:

  • ۱ بایت برای هر کاراکتر
  • ۱ بایت اضافی برای طول رشته یا کاراکتر پایان‌دهنده

نکات کلیدی نوع داده String:

  • داده‌های متنی مانند حروف، اعداد و نمادها را ذخیره می‌کند
  • طول رشته به پلتفرم PLC و تنظیمات آن بستگی دارد
  • عمدتاً برای پردازش متن و نمایش اطلاعات استفاده می‌شود

کاربردهای رایج نوع داده String:

  • پیام‌ها و برچسب‌های HMI
  • توضیحات آلارم و خطا
  • نام دستورالعمل‌ها (Recipe) و بچ‌ها
  • پیام‌ها و راهنمایی‌های اپراتور

مثال:
Alarm_Text = "High Temperature"

رشته‌ها نقش مهمی در ارتباط با اپراتور و عیب‌یابی سیستم ایفا می‌کنند و باعث می‌شوند برنامه‌های PLC کاربرپسندتر و نظارت‌پذیرتر باشند.

چرا انواع داده در PLC اهمیت دارند

انتخاب صحیح انواع داده در PLC بسیار حیاتی است، زیرا:

  • استفاده از حافظه را بهینه می‌کند
  • سرعت اجرای برنامه را بهبود می‌بخشد
  • از سرریز (Overflow) و خطاهای محاسباتی جلوگیری می‌کند
  • خوانایی برنامه و عیب‌یابی را آسان‌تر می‌سازد

انتخاب نادرست نوع داده می‌تواند منجر به نتایج نادرست، رفتار غیرمنتظره سیستم یا بروز خطاهای سیستمی شود.

 

 

جدول مقایسه‌ای انواع متداول داده در PLC

نوع داده اندازه نوع مقدار کاربرد رایج
Bit / BOOL ۱ بیت روشن / خاموش (ON / OFF) سیگنال‌های دیجیتال
Byte ۸ بیت ۰ تا ۲۵۵ داده‌های دیجیتال گروه‌بندی‌شده
Integer (INT) ۱۶ بیت اعداد صحیح شمارنده‌ها
Double Integer (DINT) ۳۲ بیت اعداد صحیح بزرگ شمارش‌های با بازه بالا
Real ۳۲ بیت اعداد اعشاری مقادیر آنالوگ
String متغیر متن پیام‌ها و آلارم‌ها

 

 

 

نتیجه‌گیری انواع داده در PLC

درک انواع داده در PLC یک مهارت پایه و اساسی برای هر فردی است که در حوزه اتوماسیون صنعتی فعالیت می‌کند. از عملیات ساده مبتنی بر بیت گرفته تا محاسبات پیچیده با اعداد Real و پیام‌های متنی مبتنی بر String، هر نوع داده هدف و کاربرد مشخصی دارد. استفاده از نوع داده مناسب نه‌تنها عملکرد سیستم را بهبود می‌بخشد، بلکه باعث می‌شود برنامه‌های PLC خواناتر، عیب‌یابی آن‌ها آسان‌تر و نگهداری آن‌ها ساده‌تر شود.

با تسلط بر انواع داده در PLC، می‌توانید سیستم‌های کنترلی قابل‌اعتمادتر طراحی کرده و منطق‌های اتوماسیون حرفه‌ای بنویسید که در محیط‌های صنعتی واقعی، به‌صورت کارآمد و پایدار عمل کنند.

 

  • انواع داده در PLC
  • بیت (Bit)
  • بایت (Byte)
  • عدد صحیح (Integer – INT)
  • عدد صحیح دوبل (Double Integer – DINT)
  • عدد حقیقی (Real)
  • رشته (String)
  • چرا انواع داده در PLC اهمیت دارند
  • جدول مقایسه انواع رایج داده در PLC

دیدگاه ها بسته شده اند.

برخی از مشتریان ما